Dua saat terlalu jauh
Satu jengkal bukan jawapan kesumatku
Jarak cinta tidak perlu ruang dan waktu
Alam hanyalah cebis cerminan hakikat cinta
Begitulah jua pakaianmu yang tak kupandang
dan mataku yang tak memandang
Yang kuingin adalah bersamamu seakan kita satu
Lalu peluh keringatmu akan kau lihat pada keningku
dan kerut dahiku pada tapak tanganmu
Aku adalah dirimu hinggakan cinta, kita buang jauh
Namun cinta kekal sebagai rindu tiada penghujung
Saat itu,walau bumi terlipat agar bisa kau di sampingku
Kau tak lebih dekat untuk kuhidu kasturi rambutmu
atau untuk kubelai halus bibirmu
Jika kita bukan satu jiwa
maka aku hanya orang asing, dan kau orang asing bagiku
Dua saat terlalu jauh
Terlalu jauh untuk kubanggakan cintaku.
No comments:
Post a Comment